1. Адкуль спрэ́чкі і сва́ркі паміж вамі? ці не адсюль, з пажа́днасцей вашых, якія ваю́юць у чле́нах вашых?

2. Жада́еце — і не ма́еце; забіва́еце і зайздро́сціце — і не мо́жаце дасягну́ць; сва́рыцеся і варагу́еце — і не ма́еце, таму што не про́сіце сабе;

3. про́сіце — і не атры́мліваеце, таму што не на дабро про́сіце сабе, а каб у пажа́днасцях сваіх растра́ціць.

4. Пралюбадзе́і і пралюбадзе́йкі! хіба́ не ве́даеце вы, што дружба са светам ёсць варо́жасць су́праць Бога? Дык вось, хто хоча быць дру́гам свету, той стано́віцца во́рагам Богу.

5. Хіба́ вы думаеце, што ма́рна гаворыць Пісанне: «раўнíва Ён лю́біць дух, які ўсялíўся ў нас»?

6. І бо́льшую дае́ благадаць; таму ска́зана: «Бог ганарлíвым працíвіцца, а пако́рлівым дае́ благада́ць».

7. Дык пакары́цеся Богу; супрацьста́ньце дыявалу, і ўцячэ́ ад вас;

8. наблíзьцеся да Бога, і Ён наблíзіцца да вас; абмы́йце ру́кі, грэшнікі, ачы́сціце сэрцы, двуду́шнікі;

9. бяду́йце, смутку́йце і пла́чце: смех ваш у сму́так няхай ператво́рыцца, і ра́дасць — у сум;

10. скары́цеся перад Госпадам, і Ён узвы́сіць вас.

11. Не зласло́ўце адзін на аднаго, браты́: хто зласло́віць на брата ці су́дзіць брата свайго, той зласло́віць на закон і су́дзіць закон; а калі ты су́дзіш закон, то ты не выкана́ўца закону, а суддзя́.

12. Адзін ёсць Заканада́вец і Суддзя́, Які можа спасцí і загубíць: а ты хто такі, што су́дзіш іншага?

13. Цяпер паслу́хайце вы, якія гаво́рыце: «сёння ці заўтра адпра́вімся ў такі і такі горад, і пражывём там адзін год, і будзем гандлява́ць і атры́мліваць прыбы́так»;

14. вы, якія не ве́даеце, што будзе заўтра; бо што такое жыццё ваша? — па́ра, што з’яўля́ецца на кароткі час, а потым зніка́е.

15. Заме́ст таго, каб каза́ць: «калі ўгодна будзе Госпаду і жывы́я будзем, то зробім тое ці іншае», —

16. вы пахваля́ецеся з-за ганарлíвасці сваёй; а ўсякая такая пахвальба́ — зло.

17. Дык вось, хто ўмее рабíць дабро, і не ро́біць, — грэх яму́.